over mijn werk
nieuws
links


Over mijn werk


Niet anekdotisch, vaak landschappelijk

Schilderen is wat ik zie ook ervaren. Het is proberen kontact te maken met het visuele.

Ik werk met archetypes: van wat een landschap is, wat een mens is.

Wat maakt diepte; een horizon; een vierkant, wat zijn de tekens.

De schoonheid van lelijkheid houdt me bezig: drijvende afvaleilanden in de oceaan. Maar ook de lelijkheid van schoonheid: sentimentele zonsondergangen.

Soms spreek ik van weersberichten: maar anekdotisch werk ik niet.

Ik zoek; naar de verhouding tussen toeval en beheersing; naar kleur en tegenkleur; naar vorm en maat. Maar ook naar drijfveren: naar (be)heersen; aantasten; ingrijpenÖ

Ik hou van het ambacht. Van verven met kwasten.

Het is af, wanneer er genoeg is dat boeit, iets dat de blik of de geest wil vasthouden.


Over mijn gedichten en mijn knipdichten

Tijd is niet te stoppen, of toch? De tijd dendert door, het leven vliegt.

Dichten is een manier om te overleven in de chaos. Het tempo te verminderen; stil te staan bij de onbegrijpelijke dingen. Woorden vinden. Woorden die in een bepaalde volgorde en cadans iets vastpakken.

Als ik dicht sta ik met mijn rug naar de wind. En probeer ik iets op te vangen in de wirwar. Probeer ik iets te snappen van liefde en angst en andere dagelijkse dingen.

Soms ook, als ik de krant lees, nemen woorden me te pakken. Ik scheur ze uit verband, knip en plak op zoek naar nieuwe samenhang.

Het is een zoektocht.

Ik zie mijn knipsels als schetsboek voor poezie.


Over mijn keramiek

Enkele jaren geleden ben ik ook met klei gaan werken.

Een ambachtelijke en langzame techniek die tegen de tijd in werkt.. Klei is geschiedenis, van het stenen tijdperk. Alles is ooit gemaakt, maar toch niets is hetzelfde.

Ik ben ambitieloos begonnen met klei, maar het is toenemend belangrijk geworden. Kleien is verslavend. Vooral in de vrije richting ontstaat een eigen beeldtaal die soms raakvlakken heeft met de poŽzie.